Moje życie to tylko nadzieja

jak podzielić nasze piękne życie na części

gdzie każda z nich będzie z inną w zgodzie

tak by przyjąć co niesie dzień nam wszystkim

lepsze bogatym gorsze tym co żyją o głodzie

już krzyczą ekrany niebiańską euforią

rozbrzmiewają wszędzie triumfu fanfary

anioły wychodzą z niebios ku ludziom

a pod piecem siedzi jak siedział człowiek stary

czeka cierpliwie na swoją kolej losu

na kroplę miodu serdeczną od bliźniego

zanim sterane życiem spopielałe kości

zaniosą do miejsca nikomu nieznanego

Zbigniew Roth

Poznań, 14 kwiecień 2018, g. 20:37

Możliwość komentowania jest wyłączona.