Ryczka – z cyklu Jantkowe przygody


WIERSZE I PIOSENKI DLA DZIECI

Jantek szpyroł wew swych kiejdach,
w których mały nosił knypek.
Kcioł wystrugać z klofty stołek,
czyli po poznańsku ryczke.
– Nie podołasz, boś ciamaga –
łociec blubro coś pod klukum.
Majselym, heblym nie dosz rady,
wziuńś to w graby, to nie bajka.
A ty nygus żeś jes gzubie,
ino zaczniesz, ćpniesz te klunkry.
Wisz, że bajzlu jo nie lubie,
sum po tobie musze sprzuntnunć.
Ćpniy katane se na plechy,
zgdwizdnij szczunów tych zez lani.
Jak rozgniecie ździepko dechów,
cosik zrobie razym a wami.
Ofke feste łociec zgrzeboł,
wkopoł zaro tuż za winklym.
Ful ferajny siednąć może
i poblubrać se bez chwiłke.
 Aldona
Latosik
15 X
2016 ©

Objaśnienie
wyrazów:
szpyroł – szukał
kiejdy – kieszenie
knypek – scyzoryk, mały nożyk
kofta – duża bryła czegoś np. pieniek
ryczka – mały stołek bez oparcia
ciamaga – gapa
blubro – mówi
kluka – nos
marsel – przecinak
hebel – strug
graby – ręce
nygus – leń
gzub – mały chłopiec
ćpniesz – rzucisz
klunkry – różne rzeczy
bajzel – bałagan
katana – marynarka, kurtka, płaszcz
szczuny – chłopaki
lania – szkoła
ździepko – trochę
cosik – coś
ofka – ławka
winkiel – narożnik, zakręt
siednunć – usiąść
poblubrać – porozmawiać

Możliwość komentowania jest wyłączona.