Monolog melancholika

A po co nam jutro, po co nam dziś?

Życie przepełnione szarością i rozpaczą, po to?

Takie może jest już życie.

Dziś nawet nie świecą gwiazdy. Jutro też nie będą.

A może pojutrze zaświecą? Może, ale to tylko przypuszczenie.

Nadzieja, ha! Jakie to głupie. Nadzieja to tylko myśl.

Podświadoma prośba kierowana do bezkresu o lepsze jutro.

To wszystko to tylko przypadek, jakie to głupie.

Już nie szukam sensu, szukam spokoju.

Kogo to wina, kogo tu winić?! Może siebie samego?

Bo to tylko pogląd, przypuszczenie czy myśl.

Słyszę ciszę, czuję żółć. Ach jak pięknie!

Ach jak okropnie.

Nieprawdaż?

~ Nikt Nikomu Nigdzie.

Antoni Górny

Możliwość komentowania jest wyłączona.