Oczy…

Oczy jak głębia oceanu

Tajemnicze, czasem zimne

Czasem pełne ciepła i tęsknoty

Z nich mogę czytać.

I czytam:

Widzę niepokój, radość, zmartwienie

Szczęście i żar pożądania, miłość i ból

Nawet gdy są zamknięte

Mogę odczytać bezbłędnie co mówią.

To właśnie oczy przekazują obraz duszy

Obraz wnętrza naszego,

Te same oczy wchłaniają w naszą duszę i ciało

Obraz tego co nas otacza,

Więc ważne jest aby dostrzegać dobro a zło omijać.

Im więcej dobra chcemy widzieć

Tym bardziej jesteśmy dobrzy

I łatwiej jest żyć.

Bo życie widzimy jak kolorową tęczę ,barwną i piękną.

I takie właśnie powinno być życie

Barwne i piękne

Bo cóż nam po burzach i wichurach

Zostaje smutek i zniszczenie

Lepiej budować radość i szczęście.

A nasze oczy to potrafią

Więc niech wchłaniają

Wszystko co najlepsze!

Niech wypełnią naszą duszę

Tym co piękne!

Maria Stachowiak

 

Po 43 latach pracy nadszedł czas na zasłużony odpoczynek , jednak trudno jest nie być aktywną. Świat jest ciekawy, a Ja jestem ciekawa świata. Największą moją pasją są podróże. Spokój i wyciszenie wewnętrzne daje mi moja działka.

Zaczęłam pisać od 2003 r – to było pisanie do szuflady. W 2017 roku wzięłam udział w konkursie poetyckim dla Seniorów „Moje piękne chwile – Piękny jest świat” zorganizowanym przez Klub Seniora 82 i zostałam laureatką konkursu (4 miejsce). Następnie wzięłam udział w konkursie literackim ogłoszonym przez Wielkopolski Portal Senioralny Brawo Senior – mówi o sobie Maria Stachowiak – Powyżej przedstawiam wiersz „Oczy”, za który otrzymałam nagrodę główną.

Możliwość komentowania została wyłączona.