Żyję, czuję i poznaję… Sztuka w życiu dziecka

„Pierwszym obrazem była sylwetka cienia ludzkiego rzucona przez słońce na ścianę… Jeśli będziesz (…) patrzył, znajdziesz tam czarujące pomysły… pobudzające umysł do nowych inwencji”. To słowa wybitnego artysty – artysty doskonałego, jakim był Leonardo da Vinci. Już od małego dziecka bacznie obserwował cały otaczający go świat i gdy nie umiał jeszcze pisać, to… rysował.

Sens działań podejmowanych w przedszkolu polega na tym, by to, co dobrego tkwi w dziecku, świadomie zakorzenić w nim, dostarczając mu przy tym niezbędnej wiedzy, umiejętności i doświadczeń. Pragnąc dać dzieciom szansę poznania i wyrażania siebie, w przedszkolu stwarza się okazje do twórczego działania oraz rozwijania możliwości. W przedszkolu powinno stawiać się na wspomaganie aktywności dziecka, a co za tym idzie przede wszystkim na stymulowanie jego indywidualnego rozwoju. Nauczycielom powinno zależeć na wychowaniu i ukształtowaniu człowieka, który w przyszłości będzie silny, komunikatywny, ale też spontaniczny, kreatywny, pełen wartości, tudzież wrażliwy.

Zatem, jaką rolę w życiu dziecka odgrywa twórczość plastyczna? Nie ulega wątpliwości, że ogromną. Po pierwsze pozwala ujawnić jego myśli i uczucia, po drugie ukazuje obraz świata widziany z jego perspektywy, co ma też aspekt psychologiczny. Plastyka jest aktywnością dynamiczną, zatem rozwija w dużej mierze u dzieci ekspresję, a co za tym idzie zdolność do działania i osiągania celu. Ponadto rozbudza ciekawość, a przy tym ową wrażliwość, czyli pomaga dziecku w odkrywaniu samego siebie. Ba! Oddziałuje na zmysły, kształtuje wyobraźnię, dostarcza radości, która ma wpływ na jego ogólne funkcjonowanie. Dlatego tak istotną sprawą jest zapewnienie dzieciom możliwości jak najczęstszego wypowiadania się poprzez twórczość. Chcąc zapewnić swoim wychowankom w przedszkolu jak najlepsze warunki do rozwoju, podjęto roczny plan pracy oparty o tworzenie warunków do rozwijania aktywności twórczej dzieci w różnorodnych formach działalności plastyczno – technicznej. Na stałe w harmonogram przedszkolnych zajęć wpisały się warsztaty z Panem Pianką, czyli kreatywne zajęcia przy użyciu klocków piankowych, dzięki którym dzieci przenoszą się w świat bajek, zwierząt i do wielu innych magicznych miejsc. Do włączenia się w założenia planu pracy zaangażowano także rodziców poprzez zorganizowanie rodzinnego konkursu plastycznego, którego tematyka była ściśle związana z nazwą przedszkola, a dotyczyła wariacji na temat słońca. Nie obce dzieciom były eksperymenty z wodą, farbami, lepienie z masy solnej czy z tzw. sprytnej plasteliny. Przez cały rok towarzyszyły nam zajęcia z wykorzystaniem stworzonej domowymi sposobami ciastoliny, piankoliny. Nierzadko zamienialiśmy się w małych tropicieli przyrody, podglądając otaczające nas piękno. Ponadto nasze przedszkolaki mogły podziwiać przebogate zbiory Muzeum Narodowego w Poznaniu poprzez inspirujące lekcje muzealne zwieńczone oczywiście warsztatem plastycznym. Odwiedziła nas studentka poznańskiej ASP, dzięki której dzieci poznały technikę rysowania węglem drzewnym – jednym z najstarszych materiałów, jakie używane były przez artystów. Poprzez zajęcia dydaktyczne odkrywaliśmy piękno ceramiki, a zarazem piękno krainy fantazji, kolorów, form. Braliśmy również udział w warsztatach wielkanocnych organizowanych przez Muzeum Narodowe Rolnictwa w Szreniawie. Wybraliśmy się też na wycieczkę, podczas której mogliśmy zwiedzać wnętrza Zamku w Kórniku oraz Arboretum Kórnickie zlokalizowane na terenie parku przyzamkowego…

Przygotowanie młodego pokolenia do życia staje się kluczowe dla wszystkich odpowiedzialnych za sprawy edukacji. Niewątpliwie przedszkole, jako pierwszy szczebel edukacji ma trudne zadanie w tym zakresie. Przedszkolak, to mały człowiek, ale jakże ciekawy świata! Dzieci mają wielką wyobraźnię, są wrażliwe na piękno, bezinteresowne. Ich fantazja nie zna granic, ich świat jest bajecznie kolorowy, panuje w nim dobro i miłość. Żyją w zgodzie z innymi. Wobec tego, my dorośli zatroszczmy się już dzisiaj o to, by tak pozostało jak najdłużej, pamiętając, iż „(…) dzisiejszy człowiek, który żyje miłością i pięknem, to dziecko, które wczoraj żyło radością”[1] i nie tylko…

 

Natalia Młynarek

nauczyciel, logopeda

Przedszkole Samorządowe „Słoneczko”

w Rosnówku

[1] Lata dzieciństwa, Ronald Russell

Możliwość komentowania jest wyłączona.