Nie ma mocnych


SEANS NA WEEKEND
Co może przywrócić do
życia umierającego Pawlaka? Tylko propozycja przekazania jego ziemi Kargulowi.
Historię zwaśnionych rodów zza Buga, ukazaną w filmie „Sami
swoi”, znają chyba wszyscy. W drugiej części trylogii przenosimy się do roku
1974, by poznać dalsze dzieje obu rodzin. Jak się okazuje, łączy je więcej niż
mogłoby się wydawać – wspólne podwórko, wspólna wnuczka, wspólny dla niej
narzeczony i wspólna intryga.
A kto mnie zabroni z
pastowanym kabanem po lesie spacerować?
Fabuła
Podeszły wiek Pawlaka spowodował, że komisja rolna
stwierdziła, iż nie rokuje on na przyszłość i nakazała mu przekazanie ziemi w
młodsze ręce, co niemal doprowadziło gospodarza do śmierci.
Starszy syn Witia, ożeniony z Jadźką Kargulówną, więcej
gruntów uprawiać nie podoła. Natomiast młodszy Paweł, jest pracownikiem
naukowym we Wrocławiu. Dlatego cała nadzieja we wnuczce, osiemnastoletniej Ani,
której przyjście na świat pogodziło przed laty zwaśnione rody.
Małżeńską intrygę snują wspólnie dziadkowie. Wybór pada na
bezrolnego praktykanta Zenka, który pojawił się w miejscowym PGRze – młodego i
zapalonego do pracy na roli technika mechanizacji rolnictwa. Ich przemyślna
intryga doprowadza do szczęśliwego finału – młodzi biorą ślub. Tym samym ziemia
pozostanie w rodzinie.
 

Kadr z filmu

„Nie ma mocnych” wyreżyserował twórca całej trylogii – Sylwester
Chęciński. Muzykę skomponował Andrzej Korzyński. Film trwa 90 minut. Zdjęcia do
niego kręcono w Dobrzykowicach Wrocławskich i we Wrocławiu. Premiera filmu
odbyła się 28 maja 1974 roku.
Obsada
Wacław Kowalski jako Kazimierz Pawlak
Władysław Hańcza jako Władysław Kargul
Anna Dymna jako Ania Pawlakówna, wnuczka Pawlaka i Kargula
Andrzej Wasilewicz jako Zenek Adamiec, narzeczony Ani
Maria Zbyszewska jako Mania Pawlak, żona Kazimierza
Halina Buyno-Łoza jako Aniela Kargul, żona Władysława
Jerzy Janeczek jako Witia Pawlak, syn Kazimierza
Ilona Kuśmierska jako Jadźka Pawlakowa, córka Kargula
 

Kadr z filmu

Błędy realizacyjne
Kiedy umierający Pawlak leży w swoim łóżku otoczony rodziną,
drzwi do pokoju pozostają otwarte na oścież. Gdy po chwili do pomieszczenia
chce wejść Ania z księdzem, drzwi są zamknięte.
Koszula, którą Kargul ma na sobie odwiedzając „umierającego”
Pawlaka, zmienia się w zależności od ujęcia.
 

Kadr z filmu

Także stuła księdza proboszcza zmienia kolor między ujęciami –
gdy przychodzi udzielić ostatniego namaszczenia Pawlakowi jest różowa,
natomiast gdy wychodzi jest biała.
Gdy do umierającego ojca przyjeżdża Paweł, jego żona ma na
szyi łańcuszek, który jednak znika w kolejnym ujęciu.
 

Kadr z filmu

Lata mijają, a ludzie wciąż chętnie wracają do filmowych losów
Kargula i Pawlaka. Fenomen tej sagi polega na idealnym dobraniu aktorów do ról
głównych bohaterów. Trudno dziś wyobrazić sobie kogoś innego jako Kargula i
Pawlaka. Dotyczy to zarówno fizjonomii obu aktorów, jak i różnic w charakterach
ich postaci, tak świetnie ukazanych.
 

Kadr z filmu

„Nie ma mocnych” to film kultowy, który każdy powinien znać.
Jeśli ktoś nie widział, to miłym obowiązkiem będzie nadrobienie zaległości.
Jednak dla większości z nas jest to kolejna okazja, by pośmiać się, oglądając
perypetie rodzin Kargulów i Pawlaków.

Michał Sobkowiak

Możliwość komentowania jest wyłączona.