Z wizyta na wzgórzu u św. Wojciecha

KOŚCIOŁY (WARTE) POZNANIA

Fot. Bartosz Kaj

Tym razem w naszym cotygodniowym cyklu udajemy się na Wzgórze Świętego
Wojciecha. Wzniesienie to znajduje się w północnej części Osiedla Stare Miasto.
Mieszczą się tam dwa sąsiadujące ze sobą urokliwe kościoły. Pierwszy z nich  pw. św. Wojciecha, drugi zaś pw. św. Józefa i
klasztor karmelitów bosych w Poznaniu. Obydwa to niewątpliwie bardzo cenne
świątynie i w dzisiejszym odcinku słów kilka o pierwszej z nich.
Fot. Bartosz Kaj
Kościół pw. św. Wojciecha będący
jedną z najstarszych świątyni miasta znajduje się przy ulicy oraz na
wspomnianym wzgórzu o tej samej nazwie. Pierwsze pewne i potwierdzone
informacje dotyczące tejże budowli datowane są na rok 1244. Na miejscu dawnego
skromnego romańskiego kościoła w wieku XV powstała gotycka świątynia, która
była w późniejszym czasie mocno rozbudowywana. Na uwagę zwraca też renesansowe
zwieńczenie fasady.
Fot. Bartosz Kaj
Warto dodać, że kościół św.
Wojciecha był podczas okupacji hitlerowskiej jedną z raptem dwóch świątyni w
mieście dostępną dla Polaków. Na początku 1945 podczas walk o Cytadelę został
częściowo zniszczony, ale już w grudniu tego samego roku abp Walenty Dymek
odprawił tu Mszę św.
Fot. Bartosz Kaj
W kościele, a dokładnie pod nim
znajduje się utworzona w roku 1923 Krypta Zasłużonych Wielkopolan zwana także
Poznańską Skałką (od nazwy krypty z krakowskiego kościoła pw. św. Michała
Archanioła i św. Stanisława Biskupa). Znajdują się tam prochy m.in. Józefa
Wybickiego, Feliksa Nowowiejskiego, Heliodora Święcickiego czy też serce Jana
Henryka Dąbrowskiego. W samym kościele można zobaczyć marmurowy sarkofag Karola
Marcinkowskiego. Ciekawy jest też otaczający obiekt mur, w który wmurowano
tablice upamiętniające Zasłużonych Wielkopolan.
Fot. Bartosz Kaj
We wnętrzu na uwagę zwraca m.in.
piękny ołtarz główny wykonany w 1953 roku, pochodząca z 1925 roku okazała
ambona, trzy ołtarze boczne, krata z XVII wieku w kaplicy św. Antoniego, czy
też liczne witraże.
Osobny akapit należy się stojącej
przed kościołem okazałej dzwonnicy krytej gontem pochodzącej z przełomu XVI i
XVII wieku. Jest to zarazem najstarszy drewniany zabytek w Poznaniu.
Fot. Bartosz Kaj
Słów kilka o organach. Niewiele
wiadomo o samym instrumencie, pewne jest że pochodzą z XIX wieku i były przez
lata nieczynne. Kilka lat temu instrument przeszedł kosztowny remont (do
niedawna za ławkami stały piszczałki i informacja jaka suma pozostała jeszcze
do spłaty) i obecnie ponownie zachwyca swoim brzmieniem.
Fot. Bartosz Kaj
Kościół znany jest też z ruchomego
żłóbka czynnego w okresie Bożego Narodzenia. Ciekawą tradycją jest też procesja
z palmami poprzedzająca południową Mszą św. w Niedzielę Palmową. Popołudniowa
procesja podczas Bożego Ciała łączy natomiast dwa kościoły – zaczyna się u
Ojców Karmelitów a kończy u św. Wojciecha.
Niniejszą wizytą u św. Wojciecha na
chwilę obecną kończymy nasz cykl i jest to póki co ostatni odcinek, być może
wrócimy do niego na naszych łamach za jakiś czas.
Bartosz Kaj

Możliwość komentowania jest wyłączona.