Żyje się tylko dwa razy


SEANS NA WEEKEND
James Bond po raz piąty
pojawia się na ekranach kin i w dodatku w wersji japońskiej.
W tej części sagi o przygodach agenta 007 widzimy jak James
Bond zostaje „zabity” i „zmartwychwstaje”, jak staje się Japończykiem, jak zabawia
się z Małą Nellie oraz ponownie styka się z organizacją Widmo. Ponadto 007
udowodni, iż w Cambridge był prymusem z języków orientalnych.
Fabuła
W niewyjaśnionych okolicznościach, nieznany statek kosmiczny
porywa na orbicie amerykańską kapsułę. O jej przechwycenie oskarżani są
Rosjanie. Relacje pomiędzy USA i ZSRR stają się coraz bardziej napięte, gdyż Amerykanie
grożą zastosowaniem środków odwetowych.
Jednak Brytyjczycy mają inne podejrzenia. Dlatego James Bond
po swoim sfingowanym pogrzebie trafia do Japonii, gdzie ma skontaktować się z
tamtejszym wywiadem i stającym na jego czele człowiekiem o kryptonimie Tygrys. Współpraca
japońskiego i brytyjskiego wywiadu ma zapobiec wywołaniu trzeciej wojny
światowej i ujawnić prawdziwych sprawców zamieszania.
Podejrzenie pada na koncern Osato, który nielegalnie handluje
paliwem rakietowym. W toku prowadzonego śledztwa udaje się ustalić, iż
tajemnicze centrum dowodzenia nieprzyjaciela znajduje się we wnętrzu wygasłego
wulkanu na jednej z japońskich wysp, a za tajemnicze zniknięcie rakiety
odpowiedzialna jest organizacja Widmo i jej szef Ernst Stavro Blofeld, którego
007 ma szansę poznać po raz pierwszy. Dzięki wojownikom ninja agent 007 zdobywa
ową kryjówkę.
 

Kadr z filmu

Film w oryginale zatytułowany jest „You Only Live Twice” i
trwa 117 minut. Obraz wyreżyserował Lewis Gilbert, a muzykę do niego
skomponował John Barry. Piosenkę tytułową zaśpiewała Nancy Sinatra.
Zdjęcia do filmu kręcono od 4 lipca 1966 roku do lutego 1967
roku w Tokio, Kobe, Minato, Ebino, Kirishima i na zamku Himeji oraz nad zatoką
Kagoshima (Japonia), Iver Heath, Buckinghamshire i Finmere (Anglia, Wielka
Brytania), Przylądku Canaveral (Floryda, USA), Hong Kongu (Chiny), Maladze
(Hiszpania), Arlington (Wirginia, USA) na półwyspie Mågerø (Norwegia), na
Bahamach, Gibraltarze oraz Szkocji.Zewnętrzne sceny przed Osato Chemicals
zostały nakręcone przed „Hotel New Otani” w Tokio. Premiera obrazu odbyła się
12 czerwca 1967 roku.
Obsada
Sean Connery jako James Bond
Akiko Wakabayashi jako Aki
Mie Hama jako Kissy Suzuki
Tetsurô Tanba jako Tiger Tanaka
Teru Shimada jako Pan Osato
Karin Dor jako Helga Brandt, „Numer 11”
Donald
Pleasence jako Ernst Stavro Blofeld
Bernard Lee jako M

Reżyser Lewis Gilbert pierwotnie odrzucił propozycję
reżyserowania tego filmu. Podobnie jak Eva Renzi, która odrzuciła rolę
dziewczyny Bonda. Zamiast do niej rola ostatecznie powędrowała do Karin Dor.
Początkowo rolę Blofelda grał czeski aktor Jan Werich. Twórcy
filmu uznali, że nie wygląda on dostatecznie groźnie, jak na arcyłotra i po
tygodniu zdjęć zrezygnowali ze współpracy z nim.
Błędy i ciekawostki w
filmie
W scenie, gdy Bond po raz pierwszy dostaje się do Osato
Chemicals, strażnicy używają broni z tłumikami. Jednak hałas, jaki słyszymy
pochodzi z broni bez tłumików.
Kiedy Numer 11 zostaje wpuszczona do piranii, te zagryzają ją
i woda barwi się na czerwono od krwi. Jednak nie widać strzępków z rozdartego
ubrania.
Kiedy Bond „zmieniany” jest w Japończyka, zostaje mu ogolona
cała klatka piersiowa. Jednak w scenie na łodzi, jego tors jest znów owłosiony,
chociaż minęło raptem kilka dni.
Kiedy Bond zajmuje miejsce na widowni areny sumo zdejmuje
buty. Jednak gdy chwile później on i Aki jadą na spotkanie z Hendersonem, Bond
znów ma nałożone buty, chociaż nie wziął ich ze sobą.
 

Kadr z filmu

Blofeld odprawia chińskich reprezentantów, którzy wychodzą z
jego apartamentu, a chwilę później, gdy dzwoni do Osato i Numeru 11, Chińczycy
znów są w jego apartamencie.
Bond i Kissy zmierzając do bazy „Widma” mijają jaskinię z
trującym gazem. Jednak gdy wracają tą samą drogą zachowują się jakby żadnego
gazu w jaskini nie było.
Podczas sceny, gdy łódź podwodna wynurza się pod tratwą
Bonda, można zauważyć, iż film został odwrócony.
Kiedy policjanci znajdują „martwego” Bonda, na ścianie za
łóżkiem widoczne są ślady po pociskach, jednak na ciele Bonda nie ma ran
wylotowych.
Na samolot dla Jamesa Bonda wybrano kombinację minisamolotu i
helikoptera. Jego projektantem został były dowódca eskadry Royal Air Force, Ken
Wallis. Oficjalnie maszyna nazywała się WA-116. Dla potrzeb filmu maszynę
uzbrojono i nazwano „Mała Nellie”.
 

Kadr z filmu

W czasie kręcenia zdjęć w Japonii temperatura nieustannie
wahała się w okolicach 40 stopni Celsjusza. Cała ekipa spożyła wówczas około 50
000 butelek napojów.
W książce Iana Fleminga kryjówka Blofelda znajduje się w
zamku na plaży. Producenci zamienili jednak zamek na wulkan, gdyż Japończycy
nigdy nie budowali takich konstrukcji nad morzem z obawy przed tajfunami.
Do zbudowania wulkanu zużyto 700 ton konstrukcyjnej stali i
ok. 350 km stalowych rur. Dekoracje przygotowane przez Kena Adamsa przez lata
uchodziły za największy wyczyn scenograficzny.
W czasie realizacji filmu nie obyło się bez tragedii. Gdy
kręcono skomplikowane sceny powietrzne, kamerzysta stracił nogę w kolizji
śmigłowca.
 

Kadr z filmu

„Żyje się tylko dwa razy” to dobre widowisko, bogate w
orientalne krajobrazy i wschodnie sztuki walki. Największe wrażenie robi
zbudowana za 400 tysięcy ówczesnych funtów baza Blofelda ukryta w wulkanie,
wyposażona w wyrzutnię rakiet i lądowisko dla helikopterów.
Myślę, iż każdy fan Jamesa Bonda powinien być
usatysfakcjonowany filmem „Żyje się tylko dwa razy”. Mamy tu dobry scenariusz,
ciekawe postaci, niezłe aktorstwo i muzykę Johna Barry’ego, a także piękne
kobiety i nowoczesną technikę (jak na ówczesne czasy).
Dajmy zatem porwać się 007 w podróż pełną orientalnych
wrażeń.
Michał Sobkowiak
James Bond powróci
W
tajnej służbie Jej Królewskiej Mości

Możliwość komentowania jest wyłączona.